Dag Finn, stel jezelf even kort voor.
“Ik ben Finn Herremans, 13 jaar en woon in Denderwindeke samen met mijn ouders. Ik ga naar school in de Weggevoerdenstraat en volg A-plus moderne talen - wetenschappen. In mijn vrije tijd ben ik vooral bezig met wielrennen; dat doe ik al bijna zes jaar. Daarnaast ben ik ook net officieel lid geworden van een carnavalsvereniging.”
Hoe ben je met wielrennen begonnen en waar komt die interesse vandaan?
“Ik croste al jaren door de tuin en de baantjes van Denderwindeke. Maar het is door samen met mijn oma naar de koers op tv te kijken, dat de wielermicrobe écht begon te kriebelen. Ik sloot me aan bij een lokale wielerploeg in Vollezele. Dit seizoen maakte ik de overstap naar de R.EV Cycling Academy van Remco Evenepoel en dat vind ik echt fantastisch, omdat hij één van mijn grote voorbeelden is. Ooit wil ik graag een wielerklassieker rijden, maar liever geen bergopklassieker. (lacht) Liever dus geen Luik-Bastenaken-Luik, Parijs-Roubaix of de Ronde van Vlaanderen. Ik droom nog van een lange carrière als wielrenner!”
Met ambities als Parijs-Roubaix is één training per week vast niet genoeg. Hoeveel tijd spendeer jij aan je hobby?
“Als mijn schoolwerk het toelaat, train ik bijna elke dag. Vanuit de ploeg krijgen we een schema en dat probeer ik zo strikt mogelijk te volgen. School komt sowieso op de eerste plaats, dat benadrukken ze ook bij de club. Op woensdag en zondag trainen we samen met het team. De andere dagen traint iedereen individueel thuis. Dat is niet altijd fietsen: soms mag je ook zelf een andere sport kiezen. Maandag is
mijn rustdag. (lacht) In de winter ligt de focus meer op onze algemene conditie en ga ik vaak mountainbiken, lopen of zwemmen. Als het weer beter wordt, springen we terug wat vaker op de fiets. Wie sport, weet dat ook voeding belangrijk is in je voorbereiding, maar daar moeten we als jonge wielrenners nog niet op letten. Pas binnen twee jaar wordt dat belangrijker.”
Binnenkort is het Omloop Nieuwsblad. Hoe beleef je dat?
“Elk jaar ga ik naar de finish van de Omloop kijken op de Elisabethlaan. Het moment dat de eerste over de meet rijdt is heel speciaal, maar ik vind het ook leuk om na de aankomst nog even rond te hangen bij de teambussen. Gewoon om wielrenners te spotten en alles van dichtbij mee te maken. Het blijft iets bijzonder om zoveel grote en kleine wielerhelden in je eigen stad te zien.”
Wat is in Ninove je favoriete plek om te gaan fietsen?
“Eerlijk? Voor mijn wielertrainingen is Geraardsbergen, met de Muur en de Bosberg, interessanter. Maar in Ninove fiets ik graag van de Fernand Tavernestraat naar Okegem, een rustige weg door de natuur, zonder auto’s. Het stadscentrum vermijd ik liever tijdens het trainen. Ook in mijn eigen deelgemeente Denderwindeke zijn er heel wat mooie plekjes om te fietsen.”
En tussen al dat fietsen door vind je nog tijd voor carnaval?
“Inderdaad, het is mijn eerste jaar bij de carnavalsvereniging Iejt & Geriejt. Mijn ouders hebben er jaren bij gezeten, net als mijn tante en nonkel die er nog steeds lid van zijn. Daarom was de keuze voor Iejt & Geriejt vanzelfsprekend. Ik ken er al wat mensen en daar voel ik me goed bij. Ik vind het heel leuk om, naast het fietsen, creatief bezig te zijn en mee te helpen aan de kostuums en wagens. Ik ben natuurlijk nog nieuw in de groep en moet nog veel leren, maar dat zie ik helemaal zitten.”
Je bent ook al kinderprins geweest, toch?
“Dat klopt! In 2020 ben ik op zevenjarige leeftijd kinderprins geworden. Mijn kostuum was toen opgebouwd uit verschillende jubileums: 160 jaar brouwerij Slaghmuylder, 60 jaar carnaval Ninove, 25 jaar wettelverbranding en 22 jaar Don Augustprijs. Het was een bijzonder moment: eerst riepen ze de kinderprinses af en toen volgde mijn naam. Ik had het zelf niet goed door, maar opeens stond ik op het podium als kinderprins. Ik mocht heel de stoet lang op de prinsenwagen staan en met snoep gooien. Iedereen kijkt naar jou en dat is heel speciaal.”
Is het ook ooit jouw droom om echt carnavalsprins van Ninove te worden?
“Ja toch wel, dat zou leuk zijn. Mijn peter, prinsj Riekes (Eric Herremans, red.), werd in 2004 uitgeroepen tot prins carnaval. Ik droom ervan in zijn voetsporen te treden. In 2034 zou dat exact dertig jaar na zijn prinsenjaar zijn. Voor mij het ideale moment, maar ik denk dat mijn mama het liever in 2044 zou zien gebeuren. (lacht) Het is allemaal nog verre toekomstmuziek, eerst zien hoe mijn eerste carnavalsjaar loopt.”
Een eerste keer op pad met een carnavalsgroep, dat wordt een druk weekend voor jou?
“Zaterdag kruip ik op tijd in mijn bed, want op zondag komen we rond 7 uur al samen om ons te beginnen aankleden en klaarmaken. Dan trekken we naar de vorming van de stoet om als nummer 37 mee te lopen. Op maandag ga ik ook mee in de avondstoet, maar vieren tijdens de nacht zal ik helaas nog niet mogen. (lacht) Ook daar kijk ik al naar uit! Binnen enkele jaren is het zover. De wortelverbranding op dinsdag kan ik misschien wel al eens meepikken.”
Als je moet kiezen tussen wielrennen of carnaval, waar ga je dan voor?
“Het is een moeilijke keuze, want ik doe beide heel graag. Heel misschien geef ik dan toch de voorkeur aan het wielrennen, dat doe ik al veel
langer dan carnaval. Wielrennen kan je ook het hele jaar door doen, terwijl carnaval maar de helft van het jaar leeft. Kiezen is verliezen, dus gelukkig kan ik voorlopig beide nog blijven combineren. Ik hoop uiteraard dat dat lang zo kan blijven.”
Mogen we je nog iets wensen, Finn?
“Het belangrijkste is een goede gezondheid. Dan kan ik blijven wielrennen en blijven carnaval vieren. En vooral: dat ik mag blijven plezier hebben in wat ik doe. En dat wens ik anderen ook toe!”