Je ziet het al vanop afstand: het driehoekige plekje waar de Kasseide en de Brusselseheerweg elkaar raken. Hier stond eeuwenlang de Beddepisserskapel, een veldkapel die even geliefd was als bijzonder. Bedevaarders kwamen er van heinde en verre om kinderen (en soms zichzelf) te genezen van bedplassen. Oprechte hoop, een stevige portie volksdevotie en een flinke wandeling inbegrepen.
Wanneer de eerste kapel werd gebouwd is niet geweten, noch waarom het een anti-bedplassen-bedevaartsoord is geworden. Gekscherend werd al eens gezegd dat het niet toevallig is dat de beddepisserskapel ergens halverwege ligt op de verbindingsweg tussen Geraardsbergen en Brussel, twee steden met een Manneke Pis.
Toen de kapel in de jaren ’70 verdween, bleef het punt leeg. Tot vzw De Kassei in 2020 het dorp vroeg: “Moeten we hier opnieuw iets maken?” Het antwoord was duidelijk én massaal: ja! Maar geen kopie van wat er stond, wel een plek die dezelfde functie kreeg als vroeger: even kunnen neerploffen, kijken, ademen en tot rust komen.
