Dag An, vertel eens. Wat doe jij precies als vrijwilligerscoördinator?
An: “Mensen kunnen zich via het vrijwilligersloket opgeven en komen dan bij mij terecht. Ofwel hebben ze al een voorkeur en kan ik hen vrij snel doorsturen, ofwel hou ik een verkennend gesprek om de interesses te achterhalen. Zo vinden we voor iedereen altijd een vrijwilligerswerk dat bij hen past. Ik ga ook in gesprek met onze stadsdiensten om te kijken waar vrijwilligers ingezet kunnen worden.”
Bij welke stadsdiensten kan je terechtkomen als vrijwilliger?
An: “Onze vaste diensten waar we mee samenwerken zijn cultuur, sport, jeugd, archief, integrale veiligheid, de bibliotheek, het woonzorgcentrum en enkele diensten uit het Sociaal Huis. Maar soms doen we ook een oproep voor eenmalige activiteiten, zoals bij het afscheid van de Belleman deze zomer. Onlangs heb ik ook nog een oproep voor brievenbedeling in de Pollarewijk gedaan: ik had meteen een 15 enthousiaste mensen die reageerden.”
Kan iedereen vrijwilliger worden of zijn er voorwaarden aan verbonden?
An: “De drempel ligt laag. Iedereen ouder dan 16 jaar kan vrijwilligerswerk doen. Er is ook geen minimumaantal uren vastgelegd; in overleg met de stadsdienst kies je zelf hoeveel tijd je je wil engageren. In sommige situaties moet je wel even opletten. Zo moeten mensen met een uitkering vooraf toestemming vragen en voor vrijwilligersvergoedingen geldt er bijvoorbeeld een plafond. Als je dat op jaarbasis overschrijdt, kan dat fiscale gevolgen hebben. Dat is natuurlijk niet de bedoeling van vrijwilligerswerk.”
Kurt, waarom ben jij vrijwilliger geworden bij de stad?
Kurt: “Na mijn carrière als politieman zocht ik een bezigheid om mijn dagen mee te vullen. Stilzitten is niets voor mij en ik wou graag iets terugdoen voor mijn eigen stad. Daarbij moet ik vaak denken aan een uitspraak van John F. Kennedy: ‘Ask not what your country can do for you, but what you can do for your country’ (vraag niet naar wat je land voor jou kan doen, maar naar wat jij voor je land kan betekenen, red.). Zo kijk ik ook naar vrijwilligerswerk. Mensen appreciëren echt dat je voor hen iets betekent.”
Welk parcours heb je al afgelegd?
Kurt: “Om te beginnen ben ik al 25 jaar secretaris van de Sportraad. Maar het echte vrijwilligerswerk is voor mij gestart in het vaccinatiecentrum, waar ik meer dan een jaar in het callcenter werkte. Ondertussen volgde ik ook een opleiding tot burenbemiddelaar en
sloot ik me aan bij het crisisvrijwilligersteam. Af en toe spring ik ook in bij eenmalige oproepen. Die afwisseling spreekt me aan.”
Jij bent dan toch heel blij met een vrijwilliger als Kurt, An?
An: “Zeker en vast! Je zou kunnen denken dat het heel moeilijk is om vrijwilligers te vinden, maar dat is helemaal niet zo. Als ik een oproep doe bij mijn geregistreerde vrijwilligers, heb ik binnen de twee dagen heel wat enthousiaste mensen. Ik zie heel vaak dezelfde mensen
terugkeren en dat is tof.”
Hoeveel vrijwilligers telt de stad, is er nog ruimte voor nieuwe mensen?
An: “Momenteel tellen we een 300-tal vrijwilligers, waarvan er ongeveer 190 zeer actief zijn. De zwerfvuiljagers zijn daarin zelfs nog niet meegerekend. We willen zeker nieuwe mensen blijven aanspreken, maar tegelijk ook het aanbod voor onze bestaande vrijwilligers verbreden. Daarom probeer ik nu ook verenigingen in Ninove te bereiken, zodat we vrijwilligers met hen kunnen verbinden. We zijn namelijk niet alleen een vrijwilligersloket voor de eigen stadsdiensten.”
Kurt, jij werkt vaak als vrijwilliger voor de stad. Is het soms niet moeilijk dat mensen niet weten dat je een vrijwilliger bent?
Kurt: “Toch wel, van sommige mensen krijg je soms de volle lading als iets niet goed loopt, omdat ze denken dat je een vaste medewerker
bent. Op dat moment maak ik wel duidelijk dat ik een vrijwilliger ben. Ik ben hier op eigen initiatief en om jullie te helpen. Vaak volgt dan wel meer begrip. Sinds kort hebben we ook een kaartje met ‘vrijwilliger’ rond onze hals hangen; zo is er meer zichtbaarheid.”
An: “Inderdaad, anders is het onderscheid tussen een vaste medewerker en een vrijwilliger soms moeilijk te maken. Mensen weten nu ook aan wie ze een inhoudelijke vraag kunnen stellen en aan wie niet. Vrijwilligerswerk is ondersteunend aan onze diensten, maar nooit vervangend. Dat is de essentie. Maar hoe groot of klein dan ook, iedere vorm van vrijwilligerswerk maakt onze stad een stukje mooier.”